To jedna z najtragiczniejszych dat w historii Polski. Dzień Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej to czas, w którym oddajemy hołd blisko 22 tysiącom polskich obywateli – oficerom Wojska Polskiego, policjantom, urzędnikom i przedstawicielom inteligencji – zamordowanym w 1940 roku przez sowieckie NKWD.

Zbrodnia katyńska była czymś więcej niż aktem bezwzględnej przemocy. Była świadomą próbą zniszczenia polskiej elity – ludzi, którzy stanowili fundament państwa i narodu. Przez dziesięciolecia prawda o tej tragedii była zakłamywana, a pamięć o ofiarach tłumiona. Mimo to przetrwała – jako symbol walki o prawdę, godność i historyczną sprawiedliwość.

Data 13 kwietnia nie jest przypadkowa. To właśnie tego dnia w 1943 roku świat dowiedział się o odkryciu masowych grobów polskich oficerów w Katyniu. W 2007 roku Sejm Rzeczypospolitej Polskiej ustanowił ten dzień oficjalnym świętem pamięci.

Do zbrodni doprowadziła decyzja najwyższych władz ZSRR. 5 marca 1940 roku Biuro Polityczne KC WKP(b), na wniosek Ławrientija Berii, podjęło decyzję o likwidacji tysięcy polskich jeńców. Bez procesów, bez zarzutów, bez jakiejkolwiek obrony – skazano ich na śmierć tylko dlatego, że byli Polakami i stanowili „zagrożenie” dla sowieckiego systemu.

Dziś wspominamy Ofiary Zbrodni Katyńskiej z należnym szacunkiem. To także moment refleksji nad ceną wolności i odpowiedzialnością za pielęgnowanie prawdy historycznej – tak, by kolejne pokolenia nigdy o niej nie zapomniały.

Cześć i chwała Bohaterom!